• Five Easy Pieces
    © Phile Deprez
  • Five Easy Pieces
    © Phile Deprez
  • Five Easy Pieces
    © Phile Deprez
  • Five Easy Pieces
    © Phile Deprez
  • Five Easy Pieces
    © Phile Deprez
  • Five Easy Pieces
    © Phile Deprez



 

Kan je kinderen het leven van kindermoordenaar Marc Dutroux in scène laten zetten? De Zwitserse theatermaker Milo Rau en zijn International Institute of Political Murder (IIPM) veroverden de afgelopen jaren de grote internationale podia met hun weergaloos politiek theater. Hun stukken zijn gebaseerd op getuigenissen en reconstructies van waargebeurde feiten en doorbreken ongenadig de taboes van onze tijd. Samen met het Gentse kunstencentrum CAMPO creëren ze voor het eerst een ambitieus project met kinderen en jongeren tussen 8 en 13 jaar. Aan de hand van de biografie van ’s lands helaas meest bekende misdadiger schetst Rau een korte geschiedenis van België.

Five Easy Pieces zoekt de limieten op van wat kinderen weten, voelen en doen. Zuiver esthetische en theatrale vragen vermengen zich met morele kwesties: hoe kunnen kinderen begrijpen wat verhaal, inleving, verlies, onderwerping, ouderdom, ontgoocheling of rebellie inhouden? Hoe reageren wij als we ze scènes van geweld of liefdesrelaties zien spelen? En vooral: wat zegt dat over onze eigen angsten en verlangens? Een confronterende ervaring.

Het IIPM onderwerpt met Five Easy Pieces zijn esthetiek van het realisme en van de wreedheid aan een theaterkundig onderzoek. Samen met CAMPO, over heel Europa hoog gewaardeerd om zijn kinder- en jeugdtheaterproducties zoals That Night Follows Day (Tim Etchells, 2007) en Before Your Very Eyes (Gob Squad, 2011), focust de productie Five Easy Pieces op het leven en de misdaden van Marc Dutroux en daarbij op de verschillende taboes en pijnpunten van zowel het persoonlijke als het politieke leven.

In vijf oefeningen van de grootste eenvoud – korte scènes en monologen voor de camera – sluipen de jonge acteurs in verschillende rollen: die van een politieofficier, van de vader van Marc Dutroux, van een van zijn slachtoffers, van de ouders van een overleden meisje. Tot hun rol en hun lotsbestemming komen ze door de samen met volwassen acteurs ingestudeerde re-enactments: een bezoek aan de plaats van de misdaad, een begrafenisceremonie, een alledaagse scène uit het leven van Marc Dutroux’ vader. Op die manier ontvouwt zich enerzijds een historisch panorama van de Belgische geschiedenis, van de onafhankelijkheidsverklaring van Congo tot de grote betoging van de “Witte Mars”. Anderzijds bevraagt de enscenering de grenzen van wat kinderen weten, voelen en mogen doen. Wat betekent het om hen daarbij te observeren? En wat ervaren wij daardoor over onze eigen angsten, onze hoop, onze taboegrenzen?

Igor Stravinsky componeerde honderd jaar geleden zijn Five Easy Pieces als pedagogisch instrument om zijn kinderen piano te leren spelen. Marina  Abramović speelde met Seven Easy Pieces iconische momenten uit de performancekunst na. In Milo Raus Five Easy Pieces worden kinderen nu ingewijd in de emotionele en politieke absurditeiten en afgronden van de volwassenenwereld. Wat betekent het om met kinderen theater te maken voor volwassenen? Wat vertelt ons dat over macht en onderwerping, over theater en performance, over mimesis en mens-zijn? Five Easy Pieces is een experiment naar het vertellen van geschiedenis(sen) in vijf aanzetten.
 

“Dit is theater in zijn meest confronterende, pure en onthutsende vorm.” Trouw *****

"Het is zonder meer fantastisch. Ik kan iedereen aanraden om te gaan kijken." Klara, Espresso, Pieter T’Jonck

Lees hier het interview met Milo Rau over de achtergrond van Five Easy Pieces


IN DUTCH with English & French subtitles

Geselecteerd voor Theatertreffen 2017 
Geselecteerd voor Nederlands Theaterfestival 2017


Pers