Net als in haar vorige voorstellingen (De Therapie, Bombastische Liefdesverklaring en Is this porn? No, this is love) werpt Julie Cafmeyer zich in haar nieuwe stuk opnieuw in de ravijnige diepte van de liefde.

In Bad Woman probeert ze zich te bevrijden van de opgelegde norm en gaat op zoek naar wat liefde en vrouw-zijn anno 2019 voor haar betekenen. Haar queeste lardeert ze met intieme getuigenissen van over de hele wereld en met (kwade) lezersbrieven die ze ontvangt als reactie op haar columns, waarin ze openhartig haar bedavonturen uit de doeken doet. 

 

IN DE PERS


(...) “Een bad woman is een vrouw die zich niet wil beteugelen, die te veel drinkt, te veel eet, te weinig sport, te veel seks heeft en haar mond opentrekt. Ken je kunstenares Tracey Emin? Zij zette in de jaren 90 haar bed in Tate Gallery, bezaaid met sigarettenpeuken, condooms en lege drankflessen. Om te laten zien: dit is óók hoe je als vrouw kan leven. We volgen allemaal te veel een vooropgelegd script van hoe het leven er zou moeten uitzien, mannen ook overigens. Maar zeker als vrouw krijg je al snel het idee dat je slecht bezig bent wanneer je geen vent aan de haak hebt geslagen, je niet hebt voortgeplant of niet permanent bezig bent met jezelf te verbeteren.” Lees hier het volledige interview met Julie Cafmeyer in De Morgen, door Katrin Swartenbroux


"Ook in Wit-Rusland, in Myanmar en in Rwanda stoot Julie Cafmeyer telkens op het politieke feit dat zij blijkbaar zomaar het lege canvas mag zijn waarop anderen hun oordelen projecteren. Geen wonder dat Cafmeyer daar bokkig haar white privilege tegenover zet: ja, dan is ze maar die witte en egocentrische vrouw die in niet-westerse landen de mannen neemt die ze wil – om vervolgens te merken dat haar liefdesverlangen hen toch macht geeft." Lees de volledige recensie op De Morgen.be, door Evelyne Coussens.

"Cafmeyer breekt een (terechte) lans voor vrouwen die weigeren zich te conformeren aan het standaard schoonheidsideaal" Lees de volledige recensie op Theaterkrant.nl, door Sander Janssens

"Ik krijg soms haatmail. Laatst kreeg ik nog een boze brief van een man die zei niet geïnteresseerd te zijn in mijn clitorale belevenissen. In mijn columns en voorstellingen spreek ik bewust niet vanuit een passieve positie, maar dat vindt men blijkbaar heel bedreigend. Een vrouw die zegt dat ze zin heeft in seks buiten een vaste relatie, die zelf kiest welke man ze verovert en dominant is? Hold your horses!" Julie Cafmeyer in gesprek met Marijn Lems voor Etcetera, Charlotte De Somviele & Ciska Hoet


BIO


Julie Cafmeyer (°1987) studeerde in 2015 af aan de Toneelschool Maastricht als regisseur. Vandaag schrijft en maakt ze theater. In haar theaterwerk combineert ze autobiografische elementen met een transparante speelstijl. Daarbij probeert ze steeds een intensere band op te bouwen met haar publiek.

Cafmeyer krijgt steeds meer ruimte in de klassieke media. Ze schrijft momenteel columns voor De Morgen. Waar aanvankelijk veel aandacht ging naar haar bewogen liefdesleven, bestrijkt Cafmeyer ondertussen een heel wat breder palet aan onderwerpen.

Zowel De Therapie als Bombastische Liefdeverklaring en Is this porn? No, this is love waren eerder in CAMPO te zien. 

 

CREDITS


van & met Julie Cafmeyer bewegingscoach Lisi Estaras outside eye Pol Heyvaert mental coach Johan Vossen artistiek advies Quirine Racké & Helena Muskens scenografie Peter Morrens productie Wildlife Protection VZW coproductie De Brakke Grond & De Studio productieleiding Valentine Galeyn  met de steun van de Vlaamse Overheid, Fonds Podiumkunsten, CAMPO, Boulevard Festival & deBuren extra dank aan Benny Claessens voor het bedenken van de titel en nog veel meer