• © Eva Roefs

Dansmaker Cherish Menzo valt op door haar krachtige, beheerste, onontkoombare fysieke aanwezigheid.
In 2016 maakte ze samen met Nicole Geertuida, EFES, een uitputtend duet waarin perfectie en feilbaarheid intrigerende vragen opriepen over hoe wij de mens het liefst zien.

Sinds 2018 danst Menzo de solo Sorry, But I Feel Slightly Disidentified… van Benjamin Kahn. Een poging om een cartografie te maken van hoe we de ander ervaren en ontmoeten. Deze voorstelling vloeide voort uit een nauwe samenwerking die in 2017 startte in het kader van Fraslab (Frascati Producties). Vervolgens maakte Menzo LIVE (Het Veem, 2018), een kruising tussen een dansperformance en pop/rock concert in samenwerking met muzikant Müşfik Can Müftüoğlu.

In 2019 werkte Menzo verder bij Frascati Producties aan JEZEBEL, een dansvoorstelling geïnspireerd op het fenomeen Video Vixen uit de hip- hopclips van de jaren 90. Maar deze hedendaagse hiphophoney weigert gedefinieerd te worden door anderen en schudt haar imago op door te deconstrueren en te herdefiniëren. Cherish Menzo presenteerde een eerste proeve tijdens Fringe 2019 en ging vervolgens in november 2019 in Frascati in première.
 

Cherish Menzo (1988) studeerde in 2013 af aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (Urban Contemporary Dance) en was sindsdien te zien in werk van o.m. Eszter Salamon, Akram Khan, Leo Lerus, Hanzel Nezza, Benjamin Kahn, Olivier Dubois, Lisbeth Gruwez, Jan Martens en Nicole Beutler.
 

Voorstellingen

- JEZEBEL (Cherish Menzo in coproductie met Frascati Producties, 2019)

- LIVE (Het Veem, 2018)  

- Sorry, but I Feel Slightly Disidentified… a solo for Cherish Menzo by Benjamin Kahn (Fraslab, Frascati Producties, 2017)

- EFES (Fringe, 2016) (Amsterdam Fringe Bronze Award)