• © Doug Perrine



 

“Het onbekende”, zei Faxes zachte stem in het woud,

“het onvoorziene, het onbewezene, daar is het leven op gebaseerd.

Het niet-weten is de grondslag van het denken.

Het niet-bewijzen is de grondslag van het handelen.”
Ursula Le Guinn,
The Left Hand of Darkness

 

Unforetold is een voorstelling gemaakt met zeven kleine wezens. Stille wezens zijn ze, gevoelig voor het onvoorspelde. Ze kunnen erg goed vragen stellen en evoceren hierdoor andere werkelijkheden. Ze ontvangen antwoorden in onbekende talen. Ze kunnen zich verstoppen in volle zicht. De wezens bevinden zich in duisternis, op een glinsterende, fonkelende, resonerende plek waar ze verborgen en geborgen zijn. Als een wereld zonder tijd.

“Wij zijn in die wereld en die wereld is in ons”, zeggen ze. “Het is wel nacht maar wij slapen niet. We worden ouder maar we blijven altijd even klein. We sterven pas als we niet meer verder kunnen tellen. We bewegen als dieren. En als we bewegen als een dier, worden we dat dier. En op een dag gaat je lichtje uit en begin je alles te vergeten.”


In een atmosfeer die uit vragen is opgebouwd, wordt met behulp van verbale en non-verbale conversaties een nieuwe logica gecreëerd, nog niet volledig ontkoppeld van het magische. Niet gepland, niet strategisch, maar bijzonder, betrokken en urgent. In een wereld die vandaag wordt gedreven door statements, statistieken en stemmingen, creëert Sarah Vanhee een plek die aan de hand van fictie een nieuwe politiek voorstaat. In nauwe samenwerking met zeven kinderen tussen 8 en 11 jaar.