Nile Harris & Dyer Rhoads

Nile Harris is een theatermaker en performer uit Miami, tegenwoordig gevestigd in New York (USA). Ondanks zijn jonge carrière is hij daar inmiddels uitgegroeid tot een fenomeen. In zijn scherpe, humoristische en tumultueuze performances neemt hij de Amerikaanse cultuur ongezouten op de korrel. Het magazine Vulture typeert zijn werk treffend: "Een kolkende ketel vol bijtende, zinderende en onvervalste 'gonzo'-theatraliteit; even bloedserieus als vrolijk zelfspottend."

Harris laveert tussen de tentoonstellingsruimte en het theater, en tussen uiteenlopende disciplines: van clowning en installatiekunst tot dans en (geïmproviseerd) theater. In this house is not a home (2023) wordt bijvoorbeeld een gigantisch springkasteel op de scène opgeblazen, terwijl de fascistische tendensen van Amerika onder Trumps ambtstermijnen worden gefileerd. Zijn recentste werk vindt dan weer plaats in een museale context. Zo presenteert hij op de prestigieuze Whitney Biënnale 2026 het werk Dark Brown Birkin Bag (2026), vergezeld van de veelzeggende muurtekst ‘huid van de kunstenaar, draad en hardware’.

Het is door workshops in clowning dat Harris het potentieel van lichaamsuitdrukkingen ontdekte. Zijn werk is fysiek, energiek en expressief – een soort doorgedreven radicale vorm van clowning. Naar eigen zeggen ligt in zijn voorstellingen 60% vooraf vast en is 40% geïmproviseerd. Omdat alleen zo de instabiliteit en chaos van deze wereld in zijn artistieke werk kan worden gevat.

Nile Harris is verre van een soloartiest: zijn werk ontstaat vanuit intense samenwerkingen met gelijkgestemden in de New Yorkse scene. Zo staat performer Malcolm-x Betts vaak met hem op het podium. In hun duet Temporary Boyfriend (2025) staat deze langdurige samenwerking centraal. Ze exploreren er zwarte gay verwantschap door een verbinding te leggen tussen voorouderlijke herinneringen, de erfenis van de aids-epidemie en de vluchtige solidariteit van de hedendaagse queer broederschap. Dichter bij Gent was dit duet eerder te zien in de toonaangevende Serpentine Galleries in Londen.

Nu komt Harris voor het eerst voor een langere periode naar Europa. Op uitnodiging van CAMPO werkt hij een maand lang in onze studio's, samen met zijn vaste dramaturg en visueel ontwerper Dyer Rhoads. Ze onderzoeken hoe hun werk resoneert met de Gentse en Europese context. Harris’ werk ontstaat steevast vanuit de confrontatie met institutionele kaders en door ontmoetingen met kunstenaars uit de lokale scene. Nu is het dus tijd voor een kennismaking met de Europese kunstscene en bovenal, om daar met zijn ontregelende energie artistiek tumult te schoppen.